Yavuz ŞİMŞEK

Babam ve oğlum... Zamanın iki kıyısı... Arasından hayat akıp geçerken bu iki kıyıyı birbirine bağlayan bir köprü olan ben, profesyonel bir oğul, amatör bir baba olan ben diyorum ki; bir erkek için unvanların unvanı, gururların gururu, mutlulukların en beyazı baba olmakmış. Sevgisini günlük sözlerinde değil, kalplerinde taşıyan babalarımız, canlarımız... Bizler de onlara karşı derin sevgimizi hissederiz, biliriz ama genellikle dile getiremeyiz nedense! Kalbimizde babaya tahsisli, dış kaplaması saygıyla boyanmış bir sevgi kumbarası saklıdır ve ona söyleyemediğimiz güzel sözleri biriktiririz içinde. Sevgiyi ifadede tasarruf olmaz, herkes kalbindeki sevgi kumbarasını açmalı ve biriktirdiği tüm güzel sözleri söylemeli. Özel günlerde değil her zaman söylemeli; babaya, anneye, çocuğa, kardeşe, eşe, sevgiliye ve hak eden herkese. Sevgi sözcüklerini kalbimizde istiflemeden harcayalım, zira harcandıkça artan tek bakiye kalp bankamızın sevgi hesabında mevcut. Bugün her evlat için ne kadar babalar günüyse, her baba için de o kadar evlatlar günü bence. Babaya dair tatlı birer anı olmasın artık çocukluktan kalma silik temas hatıraları, tıraş kolonyası veya hafifçe batan bir sakal...! Fırsatımız varken sarılalım ve yıllardır hatırı kalan yanaklarından sevgiyle öpelim önce. Saygıyla sonra yine ellerinden öperiz hep yaptığımız gibi. Ayıca; bizler birkaç gün kala "babalar günü ne zaman, bu pazar mı, önümüzdeki hafta mı?" diye sorarken, bırakın bu günün gelip çatmasını mayısın sonlarına doğru içini derin bir burukluk kaplayan ve bu günlerde ise haziranın acı kokusunu ciğerlerine çeken babasını kaybetmiş herkesin de kıymetlilerini rahmetle anıyor, duygularını yürekten paylaşıyorum... Başta babamın, sonra oğlumun babasının, ve sonra tüm babaların gününü kutluyorum...